Toeristische info

Share/Save/Bookmark

Toeristische info van Spanje/Portugal

Costa Dorada: Tarragona en omgeving

Catalonië telt vier provincies. Via de Autopista A-7 zetten we driftig koers naar de meest zuidelijke ervan, Tarragona aan de Costa Dorada.

Daar komen elk jaar vier tot vijf miljoen vakantiegasten, vooral voor de weidse zandstranden. Bijna vijfentachtig procent logeert in appartementen, de campings halen tien procent van de overnachtingen.

Bekende badplaatsen zijn Cambrils, Salou of Torredembarra. Maar de 'gouden kust' heeft meer dan zand, zee en zon.

Tarragona, waar Augustus thuis was

In de hoofdstad Tarragona (110.000 inwoners) duiken we regelrecht de antieke geschiedenis binnen.
De wandelzone aan de voet van de stadswallen is een lapidarium met stenen monumenten uit de Romeinse tijd.
Oorspronkelijk was de verdedigingsmuur vier km lang, er is er één van overgebleven. Onderaan bestaat hij uit enorme blokken steen, met daarop de Romeinse lagen en helemaal boven de middeleeuwse afwerking.
Op de muur zijn ook enkele torens en poorten bewaard gebleven. De Romeinen bouwden vanaf 218 voor Christus deze nederzetting uit tot hun belangrijkste bastion in West-Europa. Augustus himself, de Romeinse keizer onder wiens regering Jezus Christus werd geboren, verbleef hier verschillende jaren (in 27 en 26 voor Christus), naar verluidt om de troepenbewegingen in het noorden te kunnen volgen zonder dat hij zich daarheen moest verplaatsen.
De voordelen van de warme temperatuur, het milde klimaat, de vruchtbare grond met wijngaarden en olijfbomen waren hem lief, de zee bracht regelmatig verse waren. Van deze imperator staat een bronzen beeld op de Passeig Arqueològic, die langs de stadsmuur loopt. Ik kijk verbaasd naar een tuin met volrijpe sinaasappels.

Circus voor 23.000 man

Het beeld van Augustus is een kopie van de marmeren Augustus di Prima Porta uit het Vaticaans museum.
Tarragona kreeg het cadeau van Italië onder Mussolini in 1934. De keizer staat afgebeeld terwijl hij zijn soldaten aanmoedigt: rustig, trots en met de zelfverzekerde verhevenheid van een god. Hij verenigde alle macht in zich: politiek, militair en godsdienstig. Hij liet tot zijn eigen eer tempels oprichten en in Tarraco deelde hij het altaar met Jupiter.

Op de plaats van deze tempel is de kathedraal gebouwd. Zij bekroont de oude, terrasvormig gebouwde stad en bestaat uit een mengeling van romaanse bouwstijl en gotiek.

Die stijlevolutie is goed zichtbaar vanuit het noordoosten, waar zich tegen de kerk aan een hele mooie kruisgang bevindt.
Ook het portaal is fraai, links en rechts is het aangekleed met beeldhouwwerk en erboven bevindt zich een enorm roosvenster.
De puisten tegen de spitsbogen aan hebben dezelfde bruine kleur als de steen, maar het blijken... zwaluwnesten.


Onder de Romeinen telde Tarragona 30.000 inwoners. De ruïnes van verschillende gebouwen vertellen daarover. In het amfitheater streden gladiatoren en de eerste bisschop van Tarragona, San Fructuoso, stierf er als martelaar op de brandstapel.

In het circus konden liefst 23.000 toeschouwers de paardenrennen voor twee- en vierspannen volgen.
De tribunes stonden opgesteld langs een arena van 325 bij 125 m en vele particuliere woningen zijn met de kelder tegen die tribunegewelven aan gebouwd.

Omdat die gewelven allemaal even breed waren, zijn de aldus gebouwde huizen ook allemaal gelijk van breedte. We kunnen het met eigen ogen vaststellen in restaurant Les Voltes aan de Carrer del Trinquet Vell.

Modernisme

We zetten ons op weg in noordelijke richting, richting Lleida, komen voorbij een goed bewaard Romeins aquaduct met twee verdiepingen en rijden naar Vistabella, een gehucht van amper 500 inwoners.

Architect Josep Maria Jujol, medewerker van Antoni Gaudi, tekende tussen 1918 en 1923 het heel modernistische kerkje, de Sargat Cor.
De kerk is van baksteen, maar Jujol vroeg de boeren ook de stenen aan te brengen die ze op het land konden vinden en waarmee ze hun eigendom afbakenden. Hij gebruikte ze als kraag rond elk stuk muur.
De structuur van het kerkje toont niet het kruisvormige grondplan van een klassieke kerk. Het is één vierkante ruimte, gedragen door vier pijlers met daarboven een puntdak dat uitloopt in een toren. De vensters zijn van albast, een steensoort die licht doorlaat.

In Nulles bezoeken we de wijncoöperatieve. De hal is opgetrokken achter een façade van stucwerk, afgeboord met rode baksteen.

Een honderdtal boeren, goed voor 430 ha, brengen er hun oogst naartoe. De wijnstapelplaats is ontworpen door César Martinell. Deze leerling van Gaudi heeft in de streek de modernistische look van meerdere wijncoöperatieves op zijn naam, o.m. in Montblanc, Sarral, Rocafort de Queralt, Pira, Falset, Gandesa en in El Pinell de Brai.

Om wijn of cava (de champagne van de hele streek ten westen van Barcelona) te proeven, kan de bezoeker terecht in de bodega in Nulles, San Isidre 1. Er ligt ook wijnazijn, gedroogd fruit, olijven en crema catalana, de plaatselijke likeur.

Versterkt klooster in Poblet

Nog meer noordwaarts ligt het Monestir de Santa Maria de Poblet. Het klooster behoort tot het werelderfgoed van de Unesco.
De cisterciënzerabdij werd in 1153 gesticht door graaf Ramón Berenguer IV van Barcelona. Er wonen een veertigtal monniken. De graaf wilde met dit christelijke klooster het hoofd bieden aan de Arabieren, die de streek tot dan toe hadden bezet.

De abdij is omgeven door drie gordels van versterkte muren, telkens met een toegangspoort en ertussen een tuin. Ook de bevolking uit het nabije dorp raakte in de abdij aan het werk. Hun woningen en winkels bevonden zich achter de Poort van Prades (16de eeuw).
De Gouden Poort stamt uit de 15de en de Koninklijke Toegangspoort uit de 14de eeuw. De eigenlijke façade van de kerk met het beeld van de Santa Maria dateert uit de 18de eeuw.
Poblet was de eerste cisterciënzerabdij in Catalonië. De monniken kwamen uit Fontfroide bij Narbonne in Frankrijk.
Later volgden de kloosters Santes Creus - intussen verlaten - en het nog steeds door vrouwelijke religieuzen bewoonde Vallbona de les Monges.

De romaanse abdijkerk van Poblet dateert uit de 12de eeuw. Omdat de abdij kon rekenen op de steun van de vorsten uit het verenigd koninkrijk van Catalunya en Aragón, herbergt zij ook de grafmonumenten van liefst acht koningen. Hun albasten graftomben bevinden zich in de kerk recht onder de toren.
Het hoogaltaar is opgesmukt met een enorm altaarstuk uit de 16de eeuw, één van de topstukken van de Catalaanse renaissance. Manel Madroñal gidst ons ook in de kloosteromgang, de kapittelzaal, de bibliotheek, de zolders en kelderruimtes.

Op de terugweg naar Tarragona pikken we ook Montblanc mee, een ommuurd middeleeuws stadje met wachttorens en stadspoorten. De parochiekerk, Santa Maria de la Major, is een parel. Het portaal is renaissance, maar de kerk zelf is een voorbeeld van authentieke Catalaanse gotiek.

Praktisch

Adressen

  • Spaanse Dienst voor Toerisme, Koningsstraat 97, 1000 Brussel  tel. 02-280 19 26  fax 02-230 21 47
    bruselas@tourspain.es   www.tourspain.be
  • Generalitat de Catalunya, Dirreccio General de Turismo, Passeig de Gracia 105, 08008 Barcelona; tel. 00-34-934-849900
  • Patronat de Turisme Costa Brava-Girona, Emili Grahit 13-15, 9B, 17002 Girona; tel. 00-34-972-208401, fax 00-34-972-221570, e-mail cbrava@cbrava.es
  • Tourist Intermation Center, Rambla de la Llibertat 1, 17004 Girona; tel. 00-34-972-226575, fax 00-34-972-226612

Brochures
Bij de Spaanse Dienst voor Toerisme is er een algemene folder over de Costa Brava. Verder kun je er terecht voor lijsten van hotels, campings en appartementen in Catalonië.

Internet

(Foto´s op deze pagina: Pixelio.de)