5x aanraders op het Kunstenfestival Roeselare

Net je Latijn afgestoft om onze premier beter te begrijpen? Mooi, maar het Kunstenfestival Roeselare ontleent zijn thema aan het Grieks. Anemochorie is afgeleid van anemos, wind, en chorein, verspreiden. In de plantkunde verwijst het woord naar de verstuiving van zaden door de wind. En in de kunsten?

Dit festival wil nieuwe ideeën doen ontluiken bij zijn bezoekers. Rome was een imperium, Athene een democratie. En die draaide op gedachtewisselingen en ontmoetingen. Wie kunst zaait, zal ideeën oogsten.

Dus kan je van 23 januari tot 22 maart op zeven locaties in Roeselare werk van negentig Belgische en internationale kunstenaars gaan bekijken. Gratis, want dat rijmt op democratisch.

Iedere locatie van het kunstenfestival belicht een facet van het thema Anemochorie. Bij Kunst- en erfgoedhuis Ter Posterie, waar de stad expo’s rond erfgoed en hedendaagse kunst organiseert, is dat facet herstel en zingeving. Shirley Villavicencio Pizango verhuisde van Peru naar Gent en schildert in haar werk vaak witte lippen om uit te drukken dat ze in België haar moedertaal niet kan spreken. 

Michael Rakowitz komt uit New York, maar heeft ook Iraakse roots. Zijn project The invisible enemy should not exist reconstrueert kunstvoorwerpen die uit het Nationaal Museum van Irak zijn geroofd na de Amerikaanse invasie van 2003. Voor zijn reconstructies gebruikt hij verpakkingsmateriaal en werkt hij samen met sociale projecten. De kunstwerken gaan zowel over verdwenen kunst als over veerkracht.

Al eens van een cabbit gehoord? Of een folf? Furries verkleden zich graag als vermenselijkte dieren, die aan de tekenfilmfiguurtjes uit Looney Tunes doen denken. Daarbij mag je een konijn gerust combineren met een kat of een wolf met een vos. Fotografe Charlotte Lybeer legde via sociale media contact met furries, bij ons en in Cuba (!), en portretteerde ze. Haar werk is te zien in Villa Vande Walle, een elegante villa uit de jaren 1930. De expo in de villa kaart het thema identiteit en eigenheid aan.

In Huis Wyckhuyse krijg je kunst over macht, beeldvorming en tegenbeweging te zien. Lectrr, de huiscartoonist van De Standaard, neemt deel met een cartoon over persvrijheid. Die is in België nog grotendeels gegarandeerd, vindt hij. Cartoons houden de samenleving een spiegel voor en zijn een barometer van de democratie.

Herinner je je hoe Jan Fabre met katten liet gooien in het Antwerpse stadhuis? De stunt die August Opstaele in 1972 uithaalde op de Biënnale van Venetië, is nog veel dubieuzer. Opstaele had het kunstenaarscollectief Mass Moving opgericht, dat zich bezighield met beweging. Voor The Butterfly Project installeerden ze een reusachtige cocon op het Piazza San Marco. Daarin woonden ze, samen met tienduizend exotische vlinders uit een laboratorium. 

Het project eindigde met de vrijlating van de vlinders. Een kleurrijk, poëtisch spektakel, maar zowel bewoners als bezoekers waren ontstemd. Levende wezens gebruiken voor kunst? Exotische soorten zomaar loslaten in de natuur? De boetes zouden vandaag flink oplopen. In de Augustijnenkerk ontdek je het verhaal van dit dwaze kunstwerk. Zonder fladderende vlinders uiteraard.

Muze’um L ligt aan een veldweg op drie kilometer van de andere exporuimtes. Een eindje stappen dus. Of fietsen, want veel parkeerplek is er niet. Muze’um L is zelf een grote sculptuur, die met het zonlicht, de tijd en de natuur speelt, maar biedt ook ruimte voor kunst. Laurence Dervaux installeert glazen sculpturen, gevuld met rode vloeistof. Iedere sculptuur visualiseert de hoeveelheid bloed in een menselijk lichaam… man, vrouw, kind. De onthutsende, maar fascinerende installatie zet je aan het denken over menselijke kwetsbaarheid.

Bij het kunstenfestival hoort ook een programma met podiumkunsten, muziek, lezingen en workshops. Il Gardellino speelt een concert over de verspreiding van Vivaldi’s concerti in Europa. Onder meer Bach was een grote fan. Alexander Vantournhout brengt een familievoorstelling met acrobatie en dans, geïnspireerd door souvenirs die op reis verzamelde. 

Skagen en De Studio laten zich voor Dekaloog inspireren door de legendarische filmreeks van Krzysztof Kieslowski over de tien geboden. Hun versie bestaat uit vijf delen: een openingsact, een graphic novel, een SneakPeek-chat en uiteindelijk de live-voorstelling. Vijf voor de prijs van één, daarvoor kan je niet sukkelen, zei grootmoeder altijd.

Kunstenfestival Roeselare, 23 januari tot 22 maart, gratis te bezoeken van woensdag tot zondag, 14 tot 18 uur, www.kunstenfestivalroeselare.be